“Een test die voor 99% betrouwbaar is; dan geeft die test bij 99% van de ziektegevallen de uitslag ‘ziek’”. Voor zo’n test geldt, aldus het stuk van Ionica Smeets in de wetenschapsbijlage van 25.04.2009, dat er van de 999.900 gezonde mensen in een populatie van in dit geval in totaal 1 miljoen mensen 1 % te horen krijgt dat zij de ziekte heeft. Dat laatste klopt niet. Hoe goed een laboratoriumtest is wordt beschreven door de sensitiviteit (de betrouwbaarheid uit het stuk van Smeets) en de specificiteit, de mate waarin in de gezonde groep toch ziekte wordt voorspeld. Sensitiviteit en specificiteit zijn eigenlijk nooit hetzelfde, ze verschillen meestal een ordegrootte of meer van elkaar. Iets verder stelt Smeets: “in de praktijk worden testen gebruikt die een hogere betrouwbaarheid hebben; dus een foutpositief melding is erg zeldzaam.”Ook dat is helaas niet waar. Het percentage valspositieve uitslagen van veel van dit soort ‘screenings’ testen ligt juist aanzienlijk hoger dan 1%. Het percentage valspositieve uitslagen voor Down syndroom screening van zwangeren ligt op ca. 5%, dat voor de borstkankerscreening op ca 15%, om enkele voorbeelden te noemen.

Ik kan me niet voorstellen dat jullie niet meer in het nieuws zijn geweest?!

GA ZO DOOR!!!! Witlof van Martine