Dit bericht is geplaatst op Monday 27 November 2006 om 11:10 in categorieën Algemeen, Onderwijs. Je kunt de reacties volgen via een RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie plaatsen, of een trackback van je eigen site plaatsen.
Wiskundemeisjes
Ionica & Jeanine
Ikje
In Algemeen, Onderwijs, door wiskundemeisjes
Uit de NRC een heel lief ikje…
Formule
„Meneer”, zei ik, in de drukte van het verlaten van de klas.
Lange Jan, onze natuurkundeleraar, deed een stap in mijn richting.
„Ja jongen, wat is er?”
„Meneer, klopt deze formule?” Ik hield hem een blaadje voor.
„Ja natuurlijk jongen, dat is de cosinusregel.”
„Oh.” Heftig teleurgesteld droop ik af. Had ik daar zo’n mooie formule gevonden, en dan bleek ie al bekend te zijn.
Jan Verbakel
(Ionica)
webhost van wiskundemeisjes.nl
Monday 27 November 2006 om 16:20
De tragiek van opgroeien in de 21ste eeuw: bijna alles dat je verzint, blijkt al bekend te zijn.
Monday 27 November 2006 om 16:50
Jawel, maar gelukkig blijven er nog steeds vele positief ingestelde Willy Worteltjes rondlopen die blijven proberen met iets nieuws te komen.
Monday 27 November 2006 om 17:17
Ik vind het erg leuk dat ik op jullie website terecht ben gekomen. Ik ben al mijn hele leven met wiskunde bezig, maar pas enkele jaren met schrijven. Dit was een product uit een autobiografische schrijfcursus, en ging over mijn grote liefde : wiskunde.
PS : ik mis op jullie website een link naar Ars et Mathesis, een club die zich bezighoudt met wiskunde en kunst.
groetjes,
jan verbakel
Monday 27 November 2006 om 18:17
In eerste instantie is van belang of de formule getuigt van eigen voortschrijdend inzicht.
Monday 27 November 2006 om 19:44
niets nieuws onder de zon.
echter:
elkeen
vindt opnieuw z’n eigen wiel uit.
daar is niks mis mee, toch?
Monday 27 November 2006 om 21:29
Het blijft leuk toch, het onderwijs?
Tuesday 28 November 2006 om 09:10
Van mij mag elke leerling die zelf iets verzint een prijsje krijgen, of op zijn minst een schouderklopje.
Thursday 30 November 2006 om 11:13
Ik las het stukje ook en dacht “he bah, weer zo’n typisch NRC-stukje”. Met enige regelmaat verschijnen namelijk “ikjes” die duidelijk van de hand zijn van iemand die zichzelf erg interessant vindt en dat graag aan de wereld wil laten zien. Geen wonder bij een krant die dat gedrag zelf ook vertoont (de slogans die gebruikt werden of misschien wel worden spreken voor zich), maar daarom niet minder vervelend.
Overigens weet ik uiteraard niet of de schrijver van dit bewuste stukje ook door egocentrisme werd gedreven, maar zo kwam het wel op me over…
Friday 1 December 2006 om 22:03
Beste RN,
Ik denk dat je gelijk hebt.
Ik vind mezelf interessant.
Zie overigens ook reactie 3.
groetjes,
jan verbakel
Saturday 2 December 2006 om 01:43
Ik vind de reactie van RN een beetje zuur en streng: Jan Verbakel heeft gewoon een heel leuk en herkenbaar stukje geschreven en om dan direct met termen als egocentrisme te gaan smijten is van een mug een olifant maken. En bovendien: meestal zijn de Ikjes in die krant echt heel geestig. (zo ook die van Jan dus).
Saturday 2 December 2006 om 10:09
Precies! Prima stukje, niks mis mee. Nu Jan Verbakel hier toch meeleest, kan ik vragen wat ik me na het lezen van het Ikje gelijk afvroeg: Ben je later wiskundige geworden?
Monday 4 December 2006 om 14:19
Beste meiden,
Bedankt voor jullie wiskunde boek recensie.
Daar vond ik de gouden tip voor Sinterklaas:
Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht. Echt een aanrader!
Groetjes,
Henk Hietbrink
docent wiskunde
Monday 4 December 2006 om 19:32
Hallo nogmaals.
Ik ben inderdaad later wiskundige geworden, maar met een sterke informatica inslag.
Ik ben afgestudeerd aan de TU Eindhoven, en heb een groot aantal verschillende jobs gehad bij Philips, die allemaal informatica en wiskunde bevatten. Ik ben vervroegd uitgetreden en tegenwoordig veel bezig met wiskundige puzzels (zoals Costergetallen) en wiskunde en kunst.
Zoals al eerder gezegd ben ik sinds enkele jaren aan het schrijven, vooral kleine compacte gedichtjes, korte verhaaltjes en spreuken, vaak met een wiskundige inslag.
Wat dachten jullie van deze (of kennen jullie die al ??) : 12=3*4; 56=7*8;
groetjes,
jan verbakel
Monday 4 December 2006 om 23:30
He wat leuk, het lijkt op een niet precies te formuleren manier op het wonder
eleven + two = twelve + one
van anonieme makelij