webhost van wiskundemeisjes.nl 
Dit bericht is geplaatst op Wednesday 14 February 2007 om 12:35 in categorieën Muggenziften. Je kunt de reacties volgen via een RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie plaatsen, of een trackback van je eigen site plaatsen.
Wiskundemeisjes
Ionica & Jeanine
Als wiskunde botst met poëzie…(2)
In Muggenziften, door wiskundemeisjes
Speciaal voor valentijn: nog een stukje over wiskunde, poëzie en muggenziften…
Ingmar Heytze noemt zelf Voor een verre prinses zijn beste gedicht. Nu is het ook prachtig, maar er zit een wiskundig gezien vreemde uitspraak in de volgende strofe.
En eerder draait de klok terug
of kookt ons bloed tot ijskristallen,
eerder zal de jongste zon
door ouderdom zijn uitgeblust,
eerder krimpt de kosmos
tot de sterren van de hemel vallen
dan dat jij, uniek als priemgetallen,
ooit nog in mijn armen rust.
Uniek als priemgetallen? Euclides bewees meer dan 2000 jaar geleden al dat er oneindig veel priemgetallen zijn! Misschien bedoelt Ingmar Heytze “uniek als een ontbinding in priemfactoren”? Daar zouden de wiskundemeisjes zich wel gevleid door voelen…
(Ionica)
Wednesday 14 February 2007 om 16:48
Wat een pessimistisch gedicht! En dat op Valentijnsdag! Hoe gaat de rest van het gedicht?
Wednesday 14 February 2007 om 17:04
Ach pessimistisch, liefde is vaak op zijn mooist als ze voorbij is, toch? Dit is het volledige gedicht…
Voor de verre prinses
‘What if this is one of those strange worlds?’
‘Every world is a strange world.’
Sliders
Wij zullen nooit meer samen zijn:
een vortex drong zich tussenbeide,
splitste de verbindingslijn
en sloot zich met een zucht van spijt.
Jouw wereld ligt een strobreed
van de mijne, maar ik ben je kwijt -
we zweven in het barnsteen
van een parallelle ruimtetijd.
En eerder draait de klok terug
of kookt ons bloed tot ijskristallen,
eerder zal de jongste zon
door ouderdom zijn uitgeblust,
eerder krimpt de kosmos
tot de sterren van de hemel vallen
dan dat jij, uniek als priemgetallen,
ooit nog in mijn armen rust.
Wanneer we beiden aan het raam
de verste sterren gadeslaan
wordt soms de afstand overbrugd -
een kort moment valt waterpas.
Dan kom je zwijgend voor me staan
en met een hand door smeltend glas
in statisch knetterende lucht
raak je me aan.
Wednesday 14 February 2007 om 23:20
wauw… Had ik trouwens al gezegd dat ik een anonieme valentijnskaart gekregen heb?? Eindelijk! Mijn jeugddroom is in vervulling gegaan!
Saturday 17 February 2007 om 22:48
Misschien denk ik te simpel, hoor, maar priemgetallen kun je maar op één manier schrijven, dus ze zijn uniek. Zou dat niet de redenatie van dhr. Heytze kunnen zijn geweest?
Sunday 18 February 2007 om 13:35
Mmm…dat zou natuurlijk kunnen. Al is het wel een beetje slapjes. Leuk dat je gaat trouwen zeg!
Sunday 18 March 2007 om 10:47
Is het niet gewoon heel simpel bedoeld:
Een priemgetal is in zichzelf uniek; van priemgetal 5503 bv is maar een exemplaar. En dus is het uniek. Helaas gaat dat natuurlijk op voor elk ander getal. Zo is er bv maar één 3. Dus zou je kunnen zeggen dat de vergelijking die Hyetze gebruikt, in zijn overigens prachtige gedicht, niet zo goed gelukt is.
En het is ook uniek door zijn karakter. Dat er oneindig veel van zijn doet dan niet ter zake. Ieder mens is ook uniek, en daar zijn er ook heel erg veel van.
Thursday 19 April 2007 om 22:57
ja maar toch opmerkelijk dat er niet gezegt wordt “uniek als priemgetallen”. Niet “een priemgetal”
Maar dat kan ook zijn van wege het rijmschema.
Monday 30 April 2007 om 13:47
Proficiat, jullie hebben de laatste editie van EOS magazine gehaald met dit artikel :-P.
Saturday 5 May 2007 om 16:31
“… de laatste editie van EOS magazine gehaald… ”
DE BLOGSPOTTER – Wiskundemeisjes
Er zijn dan toch grenzen aan de dichterlijke vrijheid. Op de met twee Dutch Bloggies bekroonde weblog wiskundemeisjes.nl floot Ionica Smeets de dichter Ingmar Heytze terug. (etc.)
http://www.eos.be/Clink/ShowWebNummer.asp#link070501