Wiskundemeisjes

Ionica & Jeanine
 
Slik Internetbureau Rotterdam Internetbureau Rotterdam



Categorieën

Archief

Ik begreep er niets van - het leek wel algebra


In Algemeen,Leestip,Onderwijs, door Jeanine

Eerder dit jaar studeerde Aldine Aaten af in de wiskunde in Leiden. Haar afstudeerrichting is communicatie en educatie. Ze schreef een erg interessante scriptie over de vraag hoe wiskundestudenten hun vak en hun studie ervaren: Ik begreep er niets van - het leek wel algebra. Daar was nog maar weinig onderzoek naar gedaan. Aldine interviewde wiskundestudenten uit Leiden en ze heeft vragenlijsten gemaakt die zijn ingevuld door wiskundestudenten van de Universiteit Leiden, de TU Delft en de UvA.

Ze koos dit onderwerp op grond van haar eigen ervaringen als wiskundestudent. De buitenwereld denkt meestal: "Wat knap, dat jij wiskunde kan!" Maar wat "wiskunde kunnen" betekent, is niet zo duidelijk. Betekent dat dat alle wiskundestudenten zonder problemen hun studie doorlopen? Nee. Betekent het dat wiskundestudenten wiskunde nooit moeilijk vinden? Ook niet. Zoals een van de geïnterviewde studenten opmerkt: je kan wiskunde zo moeilijk maken als je wil. En veel studenten blijken juist de uitdaging te waarderen. Wiskundestudenten gaan wel op een constructieve manier om met de negatieve gevoelens die ze ervaren tijdens het doen van wiskunde.

studeren

Aldine heeft onderzocht hoe wiskundestudenten omgaan met de stof, maar ook hoe ze omgaan met tegenslagen in hun studie, zoals de stof niet begrijpen of een onvoldoende halen. Er is onderscheid gemaakt tussen de volgende groepen: man/vrouw, bachelor-/masterstudenten en studenten die van zichzelf zeggen dat ze ondergemiddeld, gemiddeld of bovengemiddeld goed zijn in wiskunde.

De resultaten zijn opmerkelijk. Mannelijke wiskundestudenten worden minder vaak belemmerd door tegenslagen in hun studie, doordat ze zich minder zorgen maken en minder negatieve emoties hebben. Vrouwelijke wiskundestudenten raken sneller van slag als iets niet lukt. Maar uit de vragenlijsten blijkt dat er geen verschil is in hoe vaak mannen en vrouwen een tegenslag als het niet begrijpen van een college hebben.

Bachelorstudenten denken dat het hebben van talent belangrijker is dan doorzetten en discipline, in tegenstelling tot masterstudenten. Masterstudenten studeren harder, vinden het normaler wanneer ze de stof niet begrijpen, maar zijn minder geneigd hulp in te roepen.

Studenten die zichzelf bovengemiddeld goed vinden in wiskunde gebruiken meer verschillende studiestrategieën. Als ze de stof niet begrijpen raken ze wel geïrriteerd, maar ook uitgedaagd, terwijl studenten die zichzelf ondergemiddeld goed vinden zich dan dom en/of moedeloos voelen. Anders dan Aldine verwachtte, besteden wiskundestudenten die zichzelf ondergemiddeld goed in wiskunde vinden niet meer tijd aan hun studie.

Wat ook opvalt is dat de studenten het erg belangrijk vinden om met anderen samen te werken. Samenwerken is prettig, maar ook nuttig om de stof beter te begrijpen. Zoals een student opmerkt: Ik had geaccepteerd dat ik het huiswerk niet kon maken, maar dat is uiteindelijk niet goed, want je moet het toch kunnen. Later heb ik het aan een medestudent gevraagd. Het was nog wel lastig, maar we kwamen wel wat verder. Dat voelde best goed. Dat ik het huiswerk niet helemaal alleen gedaan had vond ik niet erg, ik vond het juist fijn om met iemand samen te werken. En samenwerken blijkt ook gestimuleerd te worden: Sommige docenten zeggen: "Maak met z'n tweeën of in een groepje huiswerk en schrijf het vervolgens zelf nog een keer op. Zorg dán dat je het snapt."

Aldine sluit af met een aantal aanbevelingen aan de opleidingen, bijvoorbeeld:

Gezien de effecten van gevoelens en gedachten op het functioneren van wiskundestudenten moet hier meer aandacht aan besteed worden. Dit kan bijvoorbeeld door duidelijk te maken aan studenten, met name eerstejaars, dat het niet raar is als de stof te snel gaat of de opgaven niet lukken en studenten de gelegenheid te geven vragen te stellen, waardoor de negatieve emotie voorkomen wordt.

De scriptie is de moeite waard om door te lezen, zeker als je wiskunde studeert of veel met wiskundestudenten te maken hebt.

12 reacties op “Ik begreep er niets van - het leek wel algebra”

  1. Esther:

    Boeiende scriptie! Leuk om te lezen en zeer herkenbaar! Ik snapte ook lang niet alles tijdens mijn studie. Tijdens mijn studieperiode ('98-'02) maakte ik bijna al het inleverhuiswerk samen met twee van mijn studiegenoten. Eind derde jaar wilde ik bijna stoppen, omdat het me allemaal te abstract en ingewikkeld werd. Maar heb doorgezet, gelukkig! Na mijn afstuderen ben ik conservatorium gaan doen, een studie die op een andere manier ook zeer veeleisend is en het uiterste van je vraagt, maar ik heb genoten!! Er zijn toch veel raakvlakken tussen wiskunde en muziek beoefenen vind ik!
    Nu sta ik voor het tweede jaar voor de klas als wiskundedocent op een middelbare school en ik heb 't ontzettend naar mijn zin. Wiskunde is een mooi vak!

  2. Michiel Kosters:

    Wel weer eens leuk om over de resultaten van een onderzoek te lezen, waarbij je zelf een enquete hebt ingevuld.
    De meeste resultaten had ik wel verwacht (het samenwerken bijvoorbeeld), maar het blijft een leuk onderzoek.

  3. Jan van de Craats:

    Dit is een fantastische scriptie. Complimenten!! Aanbevolen voor alle wiskundestudenten, maar zeker ook verplichte kost voor alle universitaire docenten. Vergeleken met mijn eigen studietijd (jaren zestig, Leiden) is er veel herkenbaars maar ook veel verbeterd: makkelijker benaderbaarheid docenten, makkelijker contact met medestudenten. Allemaal reuze belangrijk. Maar lees zelf!

  4. Ed:

    @Esther: Ik kan me zelfs wat literatuur herinneren over muziek en wiskunde. (Dus muzikanten/componisten die bewust gebruik maken van wiskunde in hun muziek.)

  5. Heleen:

    @Ed en Esther: Sterker nog, vorig jaar September was er een symposium (of iets dergelijks) aan de Univ Leiden over Wiskunde en Muziek.
    http://www.kunstenenwetenschappen.nl/index.php3?m=48&c=221
    Was erg leuk :D

  6. Sanne:

    De wiskunde trekt, trok mij heel erg. Het is absoluut geen gezemel in de ruimte. Alles wat je bewijst, klopt punt. Simpel,ongecompliceerd. Een antwoord is goed of fout, en als het fout is, kan iemand je precies vertellen waarom. Maar ik begonnen aan de studie wiskunde in Groningen. Het valt me zwaar, veel zwaarder dan ik verwacht had.
    Op de middelbare school haalde ik negens en tienen maar hier haal ik met heel hard leren 5,5en. Ik wist dat het moeilijk zou zijn, maar dit? Ik wanhoop boven mijn huiswerk en ik zit soms gewoon helemaal misselijk bij de hoorcolleges. Waar gaat dit over? vraag ik me vaak in paniek af. En bovenal; Wat doe ik hier?!
    Mijn ouders lijkt het goed dat ik stop, iets makkelijkers ga doen. En eerlijk gezegd begin ik er zelf ook steeds meer voor te voelen...Ik krijg namelijk steeds meer het gevoel dat ik het inzicht mis wat voor deze studie absoluut noodzakelijk is.

  7. Jan van de Craats:

    Beste Sanne, je bent niet de enige die op zeker moment denkt dat wiskunde te moeilijk voor hem/haar is. Of dat echt zo is, kun je het beste uitvinden door met docenten, hogerejaarsstudenten en anderen te praten. Aarzel niet, maar stap op ze af! Ook in de scriptie van Aldine Aaten kun je veel vinden waar je wat aan hebt. En in Groningen zit Charlotte Vlek, een enthousiaste AiO wiskunde die sinds kort ook part-time als landelijke PR-medewerkster wiskunde werkt. Je kunt haar ook mailen: c.s.vlek@zonnet.nl. Dus: niet blijven piekeren, maar actie ondernemen. En als wiskunde voor jou inderdaad geen goede keuze is, dan kunnen ze je vast ook wel ideeeen aan de hand doen voor een andere toekomst. Maar ik hoop dat dat niet nodig is!

  8. Jos:

    Beste Sanne, en deze scriptie misschien ook:

    "Zwoegen door de modder en zweven langs de hemel - Persoonlijke verhalen van wiskundigen"

    http://www.math.uu.nl/people/vorst/zwoegenenzweven.pdf

  9. Sanne:

    Dank u wel wel voor uw reactie's.
    Ik vind het een fijn te lezen dat ook andere mensen het wel eens helemaal niet snappen. Bij de colleges heb ik soms echt het idee dat ik de enige ben die het niet snapt.
    Ik heb besloten het nog een tijdje aan maar als het zo blijft als het nu is, weet ik echt niet of ik hier wel mee door wil gaan. Ook niet erg bemoedigend is een zin uit de eerste reactie op dit bericht;
    "Eind derde jaar wilde ik bijna stoppen, omdat het me allemaal te abstract en ingewikkeld werd." Jeetje, dat gevoel heb ik nu al, ondanks dat ik nog geen echte onvoldoende heb gehaald. En ik wil ook best hard werken dat is het probleem ook niet, maar soms ben ik gewoon bang, dat zelfs als ik constant hard zou doorwerken, nooit mijn diploma zal halen. Gewoon omdat ik sommige dingen nooit zal snappen.

  10. Ronnie:

    Sanne, ik denk dat het vooral belangrijk is dat je iets gaat doen wat je leuk vindt. Ik heb mijn wiskundeopleiding afgerond in de veronderstelling dat het normaal was om wiskunde niet leuk te vinden en dat dat nog geen reden was om het niet te studeren. Inmiddels studeer ik Industrieel Ontwerpen, wat veel leuker is, ook al gaat het mij een stuk minder makkelijk af dan wiskunde.

  11. Iris:

    Beste Sanne,
    Ik weet dat de berichten die hier zijn gepost al twee jaar oud zijn en dat het onwaarschijnlijk is dat je dit nog leest.
    Maar als ik jouw verhaal lees van twee jaar geleden lees ik een verhaal over mij. Ik ben sinds dit jaar wiskunde gaan studeren in Leiden maar ik maak me zorgen over hoe moeilijk het allemaal is en ik twijfel ernstig of ik moet overstappen naar een andere studie, maar het valt me zwaar.
    Daarom zou ik heel graag willen weten hoe jouw ervaringen verder zijn, zo twee jaar later?

  12. Iris:

    oh, haha drie jaar zelfs, dat 2011 went maar niet ;)

Plaats een reactie


Je kunt LaTeX gebruiken in je reactie.
Gelieve antwoorden op puzzels tussen [SPOILER] en [/SPOILER] te plaatsen.